همه ي مداد رنگي ها مشغول بودند...

به جز مداد سفيد...

هيچ كسي به او كار نمي داد...

همه مي گفتند: "تو به هيچ دردي نمي خوری"

يك شب كه مداد رنگي ها...

توي سياهي كاغذ گم شده بودند...

مداد سفيد تا صبح كار كرد...

ماه كشيد...

مهتاب كشيد...

و آنقدر ستاره كشيد كه كوچك وكوچك و كوچك تر شد...

صبح توي جعبه ي مداد رنگي.    .   .

جاي خالي او...

با هيچ رنگي پر نشد

               وقتی اوج می گیرد...

                                  به من عادت نکردی ...

طعم حرفم را نمی فهمی!!!

                                                                               چقدر هم تنها !!!         

    دچار آن رگ پنهان رنگها هستی .....

  دچار یعنی عاشق !                        وفکر کن که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک ..دچار آبی دریای

بی کران باشد...

چه فکر نازک نمناکی!!!

                      دلخوشی ها کم نیست...         

                        کفتر آن هفته!       کودک پس فردا                     

                       ( سهراب سپهری)

نه به ابر ..

        نه به آب ...

                     نه به برگ...              نه به این آبی آرام بلند...

نه به این خلوت خاموش کبوترها             نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام 

           من به این جمله نمی اندیشم  ...

به تو می اندیشم...              ای سراپا همه خوبی،

به تو می اندیشم...همه وقت     همه جا        

                                                       من به هر حال که باشم،به تو می اندیشم

جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب     در رگ ساغر هستیتو بجوش...

من همین یک نفس از جرعه ی جامم باقیست ...

آخرین جرعه این جام تهی را                تو بنوش

  ای سرا پا همه خوبی  تو بمان     تو بخند  من به هر حال که باشم   ... به تو می اندیشم...

   من به چه دلهره از باغچه ی همسایه سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید        سیب را دست تو دید    

                                                                    غضب آلوده به من کرد نگاه      

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک ...      و تو رفتی وهنوز  ...

خش خش گام تو تکرار کنان   میدهد آزارم     

غرق این پندارم که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت؟     

^{دلتنگی هایم را برای تو می نویسم ....}

                       ^{تنها برای تو !!!}

^{امانه!دلتنگی هایم برای خودم وشادیهای اندکم از آن تو ...}

^{نمی گویم آنها را با هم تقسیم کنیم ...نه! شادیهایم آنقدرها نیست که بتوان تقسیم کرد...اصلا چرا اینهمه بنویسم...}

^{هر چی آرزوی خوبه مال تو        هر چی که خاطره داریم مال من...}